\u201eFilm daje nam mo\u017cliwo\u015b\u0107 zanurzenia si\u0119 w innym, nieznanym nam \u015bwiecie\u201d. Jest to zdanie, kt\u00f3re wypowiada jedna z bohaterek filmu. Jest to o tyle poruszaj\u0105ce, \u017ce kobieta jest osob\u0105 niewidom\u0105, a audiodeskrypcja jest dla niej jedyn\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105 przeniesienia si\u0119 do innego, wi\u0119kszego \u015bwiata. Re\u017cyserka Naomi Kawase, bior\u0105c sobie te s\u0142owa do serca, dok\u0142ada wszelkich stara\u0144, aby pokaza\u0107 ten obcy nam wycinek \u015bwiata os\u00f3b niedowidz\u0105cych.<\/p>\n\n\n\n
Tytu\u0142owy blask przewija si\u0119 kilkukrotnie w scenach filmu. W r\u00f3\u017cnych sytuacjach i pod r\u00f3\u017cnymi postaciami. I niezale\u017cnie czy jest to tytu\u0142 magazynu dla fotograf\u00f3w, czy promie\u0144 s\u0142o\u0144ca padaj\u0105cy bezpo\u015brednio w obiektyw, czy fina\u0142owa scena, odzwierciedla co\u015b nieuchwytnego, co wymyka si\u0119 oku oraz pr\u00f3bom interpretacyjnym.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma nic pi\u0119kniejszego od tego co przemija na naszych oczach\u201d \u2013 s\u0142owa te powracaj\u0105 w filmie kilkukrotnie niczym haiku. Bez chwili pochylenia si\u0119 nad tym mottem, wywo\u0142a ono jedynie wzruszenie ramion. Ale je\u015bli damy mu przestrze\u0144, mo\u017ce poruszy\u0107 delikatnie struny naszej wra\u017cliwo\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
G\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0105 filmu jest audiodeskryptorka \u2013 Misako Ozaki (Ayame Misaki). Dziewczyna \u017cyje w swoim \u015bwiecie i troch\u0119 nie przystaje do otaczaj\u0105cej j\u0105 rzeczywisto\u015bci. Opisywanie \u015bwiata za pomoc\u0105 s\u0142\u00f3w jest jej pasj\u0105. Oddaje si\u0119 jej r\u00f3wnie\u017c poza prac\u0105. Gdy przechadza si\u0119 po mie\u015bcie, maluje s\u0142owami wydarzenia wok\u00f3\u0142 niej. Jej konfrontacja z trac\u0105cym wzrok wybitnym fotografem \u2013 Matasay\u0105 Nakamorim (Masatoshi Nagase), kt\u00f3ry zarzuca jej zbyt nachalne i infantylne interpretowanie opisywanego filmu, wydaje si\u0119 kluczowe dla dzie\u0142a Japonki. Dziewczyna w odpowiedzi zarzuca m\u0119\u017cczy\u017anie brak wyobra\u017ani. Re\u017cyserka ucieka jednak od eseju o swobodzie interpretacyjnej. G\u0142\u00f3wnym tematem nie jest r\u00f3wnie\u017c utrata wzroku. Mo\u017cemy to traktowa\u0107 jako \u015brodek wyrazu, metafor\u0119 tracenia czego\u015b, co wi\u0119kszo\u015bci z nas wydaje si\u0119 czym\u015b tak naturalnym, \u017ce wr\u0119cz nie zwracamy na to uwagi.<\/p>\n\n\n\n
Re\u017cyserka z unikaln\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 podchodzi do ukazywania \u015bwiata. Wykorzystanie r\u00f3\u017cnych technik operatorskich doskonale buduje poetycki klimat. Powolne sceny spacerowania po mie\u015bcie przez Misako, przeplataj\u0105 si\u0119 ze scenami z rodzinnego domu dziewczyny na wsi, w kt\u00f3rym odwiedza swoj\u0105 matk\u0119. Pe\u0142ne ostro\u015bci zbli\u017cenia na twarze bohater\u00f3w przeciwstawiane s\u0105 rozmytym panoramom miejskiego t\u0142umu. Rozproszone snopy \u015bwiat\u0142a wpadaj\u0105c w obiektyw, nadaj\u0105 ca\u0142o\u015bci ba\u015bniowy sznyt z pogranicza jawy i snu. Takie bajkowe malowanie \u015bwiat\u0142em rewelacyjnie kontrastuje ze stopniowym pogr\u0105\u017caniem si\u0119 w ciemno\u015bci Nakamoriego.<\/p>\n\n\n\n
Film Kawase to nie tylko obraz. Wyostrzone d\u017awi\u0119ki codzienno\u015bci pozwalaj\u0105 nam jeszcze bardziej zanurzy\u0107 si\u0119 w opowiadanej historii. Chocia\u017c ona nie jest tutaj najwa\u017cniejsza. Blask<\/em> jest raczej filmowym poematem, gdzie emocje i uczucia wychodz\u0105 na pierwszy plan. \u201eFotograf jest jak my\u015bliwy, kt\u00f3rego zdobycz\u0105 jest czas\u201d. \u201eZ\u0142ota my\u015bl\u201d z albumu Matasaya przy\u015bwieca r\u00f3wnie\u017c re\u017cyserce. Stara si\u0119 ona jak najlepiej uchwyci\u0107 to, co nieuchwytne. A czy jej to wychodzi? Musicie oceni\u0107 sami.<\/p>\n\n\n\n Film do obejrzenia na Playerze.<\/p>\n\n\n\n Korekta: Joanna Ptasiewicz<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eFilm daje nam mo\u017cliwo\u015b\u0107 zanurzenia si\u0119 w innym, nieznanym nam \u015bwiecie\u201d. Jest to zdanie, kt\u00f3re wypowiada jedna z bohaterek filmu. Jest to o tyle poruszaj\u0105ce, \u017ce kobieta jest osob\u0105 niewidom\u0105, a audiodeskrypcja jest dla niej jedyn\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105 przeniesienia si\u0119 do innego, wi\u0119kszego \u015bwiata. Re\u017cyserka Naomi Kawase, bior\u0105c sobie te s\u0142owa do serca, dok\u0142ada wszelkich stara\u0144, […]<\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":1311,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[73,75],"tags":[],"class_list":["post-1308","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-news","category-recenzje-news"],"yoast_head":"\n