Wczesny ranek. Wszystko otula mrok i rze\u015bko\u015b\u0107 \u015bwitu. Powoli zaczynaj\u0105 \u015bpiewa\u0107 pierwsze ptaki. Spok\u00f3j \u015bwiata, kt\u00f3ry wypocz\u0105\u0142 w Szabat. Po\u015bpieszne kroki kobiety. Nie mog\u0142a przyj\u015b\u0107 tu wcze\u015bniej, uszanowa\u0142a \u015awi\u0119ty Dzie\u0144. Ale dzisiaj biegnie, by by\u0107 jak najszybciej przy Tym, kt\u00f3rego kocha\u0142a. Rozpacz miesza si\u0119 w niej z potrzeb\u0105 bycia z Nim, cho\u0107 jeszcze przez chwil\u0119. Dociera do celu. Zastyga na widok odsuni\u0119tego kamienia. Nie ma Go! Kto\u015b zabra\u0142 Jego Cia\u0142o! Rozpacz wzrasta, z ni\u0105 strach i obawa, \u017ce ju\u017c nigdy Go nie zobaczy. A chcia\u0142a si\u0119 po\u017cegna\u0107. Dotkn\u0105\u0107 Go ten ostatni raz. Dope\u0142ni\u0107 wszystkiego. Kroki. Jest jaki\u015b cz\u0142owiek! Zanosz\u0105c si\u0119 p\u0142aczem, pyta gdzie Go zabra\u0142. W odpowiedzi s\u0142yszy jedno s\u0142owo. S\u0142owo, kt\u00f3re wszystko zmienia: \u201eMario!\u201d<\/p>\n\n\n\n
(Medytacja nad J 20, 1-2. 11-16)<\/p>\n\n\n\n
Maria Magdalena nie od razu rozpoznaje Chrystusa. By\u0107 mo\u017ce inaczej wygl\u0105da Jego uwielbione Cia\u0142o. By\u0107 mo\u017ce pami\u0119ta to jak wygl\u0105da\u0142 gdy widzia\u0142a Go po raz ostatni \u2013 skatowanego po biczowaniu i \u015bmierci krzy\u017cowej. A mo\u017ce Maria tak bardzo nie spodziewa si\u0119 Go zobaczy\u0107, \u017ce nie rozpoznaje Ukochanej Twarzy. Jest zamkni\u0119ta w swoim b\u00f3lu. Szuka Go, ale innego. A tutaj, staje przed ni\u0105 Zmartwychwsta\u0142y \u2013 \u0142ami\u0105c wszystkie zasady logiki i praw natury. Rozpoznaje Go po tym, \u017ce to On rozpozna\u0142 j\u0105 jako pierwszy. Mi\u0142o\u015b\u0107 objawi\u0142a si\u0119 w czu\u0142o\u015bci wypowiadanego imienia osoby kochanej.<\/p>\n\n\n\n
Maria w tym spotkaniu nie zatrzymuje Jezusa. Co wi\u0119cej, Jezus jej samej te\u017c nie pozwala si\u0119 zatrzyma\u0107. Posy\u0142a j\u0105 w drog\u0119: \u201eId\u017a i powiedz to moim braciom\u201d (J 20, 17b). Spotkanie Zmartwychwsta\u0142ego zmienia po\u015bpiech przepe\u0142niony rozpacz\u0105 w po\u015bpiech rado\u015bci Dobrej Nowiny. Tu nie ma na co czeka\u0107. Aposto\u0142owie musz\u0105 si\u0119 dowiedzie\u0107 \u2013 Ten, kt\u00f3rego op\u0142akuj\u0105, ZMARTWYCHWSTA\u0141!<\/p>\n\n\n\n
Czy jest w nas ta gor\u0105ca mi\u0142o\u015b\u0107 Marii, kt\u00f3ra przyprowadzi\u0142a j\u0105 do grobu? Czy mamy serca otwarte by us\u0142ysze\u0107 g\u0142os Ukochanego, kt\u00f3ry z czu\u0142o\u015bci\u0105 wypowiada NASZE imi\u0119? Czy jest w nas ten niezwyk\u0142y zapa\u0142 i po\u015bpiech, by oznajmi\u0107 \u015bwiatu, \u017ce On naprawd\u0119 \u017cyje?<\/p>\n\n\n\n
Moje Spotkanie ze Zmartwychwsta\u0142ym r\u00f3wnie\u017c zacz\u0119\u0142o si\u0119 od grobu. Szuka\u0142am Jezusa w swoich wyobra\u017ceniach na Jego temat, \u015bci\u015ble rozumowym poznaniu, obrazach, byciu blisko, w ko\u015bciele, ale tylko cia\u0142em, bez realnego zaanga\u017cowania w to mnie ca\u0142ej. D\u0142ugo nosi\u0142am w sobie obraz boga s\u0119dziego i daremnie pr\u00f3bowa\u0142am doskoczy\u0107 do doskona\u0142o\u015bci, by zas\u0142u\u017cy\u0107 na mi\u0142o\u015b\u0107. Musia\u0142am zyska\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 uwik\u0142ania w grzech, dotkn\u0105\u0107 trudnej prawdy o sobie, by zobaczy\u0107, \u017ce On jest zupe\u0142nie inny. Niezrozumienie, frustracja, poczucie zagubienia, towarzyszy\u0142o mi przy tym pustym grobie. Jego wci\u0105\u017c nie by\u0142o, a ja tak pragn\u0119\u0142am Go wreszcie spotka\u0107. Chcia\u0142am do\u015bwiadczy\u0107 blisko\u015bci. Przekona\u0107 si\u0119, czy to, co o Nim m\u00f3wi\u0105, jest prawdziwe. Pragn\u0119\u0142am innego \u017cycia. Droga nawr\u00f3cenia, przemieniania serca, by us\u0142ysze\u0107 Jego G\u0142os, trwa\u0142a prawie rok. Rok mozolnego, sta\u0142ego poszukiwania, rok nauki mi\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rej ju\u017c nie patrzy\u0142am na siebie, a zacz\u0119\u0142am patrze\u0107 na Niego. Wtedy przyszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Wyci\u0105gn\u0105\u0142 mnie nie tylko ze swojego, ale r\u00f3wnie\u017c z mojego grobu. Da\u0142 pocz\u0105tek cudom. Kiedy\u015b s\u0142ysza\u0142am, \u017ce Spotkanie Jezusa zmienia \u017cycie. Wydawa\u0142o mi si\u0119 to wtedy pustym frazesem, a zarazem rodzi\u0142o t\u0119sknot\u0119, do tego \u201eczego\u015b wi\u0119cej\u201d, kt\u00f3rego nie umia\u0142am zdefiniowa\u0107. Do\u015bwiadczy\u0142am (i wci\u0105\u017c do\u015bwiadczam) jak nienawi\u015b\u0107 do siebie zosta\u0142a przemieniona w zachwyt nad pi\u0119knem, pogarda kobieco\u015bci w g\u0142oszenie jej fenomenu, wszechobecny l\u0119k w pok\u00f3j i odwag\u0119, strach przed blisko\u015bci\u0105 w do\u015bwiadczenie mi\u0142o\u015bci i pi\u0119kn\u0105 relacj\u0119. Wiem, \u017ce to Spotkanie jest nie tylko dla o\u017cywienia serca i zmiany mnie samej, ale na Jego Chwa\u0142\u0119. Wiem, \u017ce mam i\u015b\u0107 jak Maria Magdalena, by m\u00f3wi\u0107 \u015bwiatu: On prawdziwie Zmartwychwsta\u0142!<\/p>\n\n\n\n
Maria jest moj\u0105 nauczycielk\u0105. Przysz\u0142a do mojego \u017cycia przez Sakrament Bierzmowania (cho\u0107 mia\u0142am wtedy inn\u0105 motywacj\u0119, wybieraj\u0105c j\u0105 na patronk\u0119 \u017cycia). Uczy mnie mi\u0142o\u015bci do ko\u0144ca. Ukazuje potrzeb\u0119 ci\u0105g\u0142ego poszukiwania prawdziwego Jezusa. Uczy codziennej rado\u015bci zmartwychwstania. Pokazuje, \u017ce B\u00f3g nie ma ogranicze\u0144 i to kobiet\u0119 pos\u0142a\u0142 jako Aposto\u0142k\u0119 Aposto\u0142\u00f3w \ud83d\ude0a<\/p>\n\n\n\n
Dopiero od niedawna czytam swoje \u017cycie przez pryzmat cudu pustego grobu. A Jezus Zmartwychwsta\u0142y wpisa\u0142 si\u0119 w nie od samego pocz\u0105tku. On przez swoje powstanie z martwych zmienia ustalon\u0105 tradycj\u0119 \u2013 jest co\u015b wi\u0119kszego ni\u017c stworzenie \u015bwiata, co\u015b wi\u0119kszego ni\u017c szabat \u2013 jest Niedziela Zmartwychwstania. Od tej pory ten dzie\u0144 jest pierwszym dniem tygodnia, Dniem \u015awi\u0119tym, szczeg\u00f3lnie po\u015bwi\u0119conym Bogu, nale\u017c\u0105cym do Niego (dok\u0142adnie to oznacza s\u0142owo niedziela z \u0142ac. Dominica<\/em>). Moj\u0105 patronk\u0105 jest Maria Magdalena. Mam na imi\u0119 Dominika. Urodzi\u0142am si\u0119 w Niedziel\u0119 Zmartwychwstania. Jestem Jego \u015bwiadkiem.<\/p>\n\n\n\n ***<\/p>\n\n\n\n We wpisie wykorzystano obraz zatytu\u0142owany „Mary Magdalene” autorstwa\u00a0Jonathana Webera.<\/mark><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wczesny ranek. Wszystko otula mrok i rze\u015bko\u015b\u0107 \u015bwitu. Powoli zaczynaj\u0105 \u015bpiewa\u0107 pierwsze ptaki. Spok\u00f3j \u015bwiata, kt\u00f3ry wypocz\u0105\u0142 w Szabat. Po\u015bpieszne kroki kobiety. Nie mog\u0142a przyj\u015b\u0107 tu wcze\u015bniej, uszanowa\u0142a \u015awi\u0119ty Dzie\u0144. Ale dzisiaj biegnie, by by\u0107 jak najszybciej przy Tym, kt\u00f3rego kocha\u0142a. Rozpacz miesza si\u0119 w niej z potrzeb\u0105 bycia z Nim, cho\u0107 jeszcze przez chwil\u0119. […]<\/p>\n","protected":false},"author":15,"featured_media":1707,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[74,73],"tags":[],"class_list":["post-1696","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-felietony","category-news"],"yoast_head":"\n