Ze sztuk\u0105 bywa tak, \u017ce budzi ona czasem skojarzenia inne od zamierzonych. Tak jest i tym razem. Przygotowa\u0142em dla Pa\u0144stwa zestawienie piosenek, kt\u00f3re z pozoru nie maj\u0105 zwi\u0105zku ze \u015bwi\u0119tami Bo\u017cego Narodzenia, a mimo to ja paradoksalnie je z nimi identyfikuje. Mam nadziej\u0119, \u017ce poni\u017csze oko\u0142o muzyczne rozwa\u017cania pozwol\u0105 nam lepiej przygotowa\u0107 si\u0119 na okres Bo\u017cego Narodzenia.<\/p>\n\n\n\n
Podmiotem lirycznym w naszej pierwszej piosence jest kobieta spodziewaj\u0105ca si\u0119 dziecka, syna. Brzmi znajomo, prawda? Zupe\u0142nie jak Maryja. Czy pow\u00f3d mojego skojarzenia zaczyna si\u0119 rozja\u015bnia\u0107? Mam nadziej\u0119, \u017ce tak. Zdanie o tym, \u017ce matka czuj\u0119, jakby by\u0142 On tu od zawsze, wi\u0105\u017c\u0119 z tym, \u017ce nasz ma\u0142y bohater istnia\u0142 ju\u017c zanim powsta\u0142 \u015bwiat i bra\u0142 udzia\u0142 w jego tworzeniu. Mama zastanawia si\u0119 wi\u0119c, czy to bardziej Ona da\u0142a \u017cycie mu, czy bardziej On jej. Pozornie chodzi jej o rado\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 czerpie z macierzy\u0144stwa i o to, \u017ce daje jej ono nowe \u017cycie, nowy rozdzia\u0142. Pod\u015bwiadomie jednak prorokuje, \u017ce to ten ma\u0142y cud b\u0119dzie mia\u0142 moc dawa\u0107 nowe \u017cycie innym. Jezus na zawsze zmieni\u0142 \u017cycie Maryi, zar\u00f3wno w takim wymiarze, jak ka\u017cde dziecko odmienia i reorganizuje \u017cycie kobiety, jak i w zakresie mniej przyziemnym i codziennym, a mianowicie bycia Matk\u0105 Boga. Maria nie do ko\u0144ca jednak zdawa\u0142a sobie z tego spraw\u0119. Mog\u0142a nie rozumie\u0107 w pe\u0142ni swojej misji. Mimo to wszystko zachowywa\u0142a w sercu (\u0141k 2,19). Potomek jest dla matki klejnotem. Jezus z powodu swojej wyj\u0105tkowo\u015bci by\u0142 nim w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Dzi\u0119ki niemu pokorna s\u0142u\u017cebnica mog\u0142a stawa\u0107 si\u0119 lepsz\u0105 ka\u017cdego dnia. By\u0107 mo\u017ce b\u0119d\u0105c w stanie b\u0142ogos\u0142awionym my\u015bla\u0142a, \u017ce jej pierworodny pozna ukochan\u0105, za\u0142o\u017cy rodzin\u0119 i opu\u015bci matk\u0119 jak nakazuje S\u0142owo Bo\u017ce. Nie mog\u0142a Ona przewidzie\u0107 losu swojego syna, dlatego mog\u0142a si\u0119 uczy\u0107 niepytania o jutro, o przysz\u0142o\u015b\u0107, nieprzewidywania jej. Tym bardziej, \u017ce ich wsp\u00f3lna historia by\u0142a tak nieprzewidywalna. W ko\u0144cu za chwil\u0119 b\u0119d\u0105 musieli ucieka\u0107 przed m\u015bciwym, \u017c\u0105dnym w\u0142adzy i krwi ziemskim kr\u00f3lem. Mesjasz by\u0142 bez grzechu, natomiast jego rodzicielka mog\u0142a podobnie jak podmiot liryczny z piosenki „Umamy (Korzenie i skrzyd\u0142a)” zak\u0142ada\u0107, \u017ce pope\u0142ni w \u017cyciu kilka b\u0142\u0119d\u00f3w. Przecie\u017c ta sama niewiasta pyta\u0142a Archanio\u0142a Gabriela, jak to mo\u017cliwe, \u017ce zajdzie w ci\u0105\u017c\u0119, skoro nie ma z kim, bo przecie\u017c nie posiada m\u0119\u017ca. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce umieraj\u0105c na krzy\u017cu Chrystus z\u0142ama\u0142 Mamie serce, rozdar\u0142 na p\u00f3\u0142. By\u0107 mo\u017ce doprowadzi\u0142o to do jej do \u0142ez. Ona jednak by\u0142a przy nim, zreszt\u0105 jak zawsze, czego mog\u0142a by\u0107 pewna ju\u017c w chwili narodzin.<\/p>\n\n\n\n
Piosenka Ewy Farnej koresponduje nie tylko z histori\u0105 Maryi, lecz tak\u017ce po prostu matki jako takiej. Jest pisana od serca dla serca.<\/p>\n\n\n\n