D\u017awi\u0119ki. Otaczaj\u0105 nas ca\u0142y czas. Z istnienia wi\u0119kszo\u015bci nawet nie zdajemy sobie sprawy. Inne dostrzegamy jedynie, kiedy si\u0119 skupimy. Dzisiaj | jeszcze nachalniej otaczaj\u0105 nas z ka\u017cdej strony. Muzyka, audiobooki, podcasty, filmiki, tutoriale towarzysz\u0105 nam prawie wsz\u0119dzie, a s\u0142uchawki nam to u\u0142atwiaj\u0105. Jak brzmi cisza? Czy potrafimy j\u0105 doceni\u0107 i pokocha\u0107? Szczeg\u00f3lnie kiedy \u015bwidruje w uszach.<\/p>\n\n\n\n
Po pierwszych recenzjach \u201eSound of metal\u201d nie mog\u0142em doczeka\u0107 si\u0119 seansu. Kawa\u0142 dobrego arthousowego <\/em>kina z ob\u0142\u0119dnym monta\u017cem oraz hipnotyzuj\u0105c\u0105 rol\u0105 Riza Ahmeda. Ju\u017c to sprawia\u0142o, \u017ce nie mog\u0142em przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie obok tej produkcji. W dodatku perkusja jako temat przewodni. W ko\u0144cu g\u0142\u00f3wny bohater jest perkusist\u0105. (Do tego instrumentu pa\u0142am szczeg\u00f3lnym uczuciem, chocia\u017c nauka gry na \u201eb\u0119bnach\u201d nadal znajduje si\u0119 w sferze wci\u0105\u017c niezrealizowanych plan\u00f3w). Ach! to musi by\u0107 petarda.<\/p>\n\n\n\n Nie myli\u0142em si\u0119. Nie pami\u0119tam, kiedy jakikolwiek film tak zmia\u017cd\u017cy\u0142 mnie emocjonalnie. Ale w dobrym tego s\u0142owa znaczeniu. Nie czu\u0142em si\u0119 przybity czy st\u0142amszony wizj\u0105 re\u017cysera, co kilka razy ju\u017c si\u0119 zdarzy\u0142o. Obraz. A raczej obraz po\u0142\u0105czony z d\u017awi\u0119kiem i torpeduj\u0105cymi umys\u0142 chwilami ciszy wywo\u0142a\u0142 u mnie katharsis, kt\u00f3rego w kinie nie do\u015bwiadczy\u0142em od kilku dobrych lat. (By\u0107 mo\u017ce wp\u0142yw na to mia\u0142a p\u00f3\u017ana godzina i zm\u0119czenie. Kto wie?) Otwieraj\u0105ca scena grungeovego <\/em>skowytu partnerki g\u0142\u00f3wnego bohatera podczas ich koncertu pokazuje nam, z czym b\u0119dziemy mieli do czynienia. Nie b\u0119dzie to \u0142atwe i przyjemne kino familijne czy wyg\u0142adzony hoolywoodzki dramat. Raczej chropowata opowie\u015b\u0107 o cz\u0142owieku, o ludziach, kt\u00f3rzy w momencie \u017cyciowego zakr\u0119tu odnale\u017ali siebie. O blisko\u015bci, kt\u00f3ra nadaje sens ich kolejnym dniom. Ruben (Riz Ahmed) i Lou (Olivia Cooke) s\u0105 stale w trasie. Nie przejmuj\u0105 si\u0119 codzienno\u015bci\u0105. Maj\u0105 siebie i sprecyzowane plany na przysz\u0142o\u015b\u0107. Ruben od czterech lat jest czysty, a stany l\u0119kowe Lou s\u0105 coraz rzadsze. Mi\u0119dzy koncertami mieszkaj\u0105 w kamperze i wszystko zmierza w dobrym kierunku. Jednak traperska sielanka ko\u0144czy si\u0119, kiedy Ruben gwa\u0142townie zaczyna traci\u0107 s\u0142uch. Dla ch\u0142opaka, kt\u00f3rego muzyka jest ca\u0142ym \u017cyciem, jest to nie do przyj\u0119cia. Niewypowiedziane pytania \u201edlaczego\u201d, przeplataj\u0105ce si\u0119 z rozpaczliwymi poszukiwaniami rozwi\u0105zania, oddaj\u0105 stan cz\u0142owieka, kt\u00f3ry staje w obliczu osobistej tragedii. Monta\u017c, a przede wszystkim realizacja d\u017awi\u0119ku pozwalaj\u0105 nam wczu\u0107 si\u0119 w emocje targaj\u0105ce g\u0142\u00f3wnym bohaterem. <\/p>\n\n\n\n Film Dariusa Mardera to poruszaj\u0105ca opowie\u015b\u0107 o odpowiedzialno\u015bci, uzale\u017cnieniu (nie tylko od narkotyk\u00f3w, ale chyba przede wszystkim od drugiego cz\u0142owieka) i mierzeniu si\u0119 z powracaj\u0105cymi demonami przesz\u0142o\u015bci. O rozdrapywaniu starych, zabli\u017anionych ran (rewelacyjna, wymowna scena, kiedy pod koniec filmu Lou nerwowo drapie si\u0119 po przedramieniu) oraz podejmowaniu decyzji i u\u015bwiadomieniu sobie, kiedy trzeba odpu\u015bci\u0107. Re\u017cyser, podobnie jak Joe (Paul Raci), prowadz\u0105cy o\u015brodek dla g\u0142uchych narkoman\u00f3w, do kt\u00f3rego trafia Ruben, jest niemym obserwatorem. Nie ocenia zachowania bohater\u00f3w. Dba o to, aby nie rzuca\u0107 nam wniosk\u00f3w prosto w twarz. Pozwala patrze\u0107 i s\u0142ucha\u0107. Wybija rytm, pozwalaj\u0105c widzowi na w\u0142asne interpretacje. I zostawia nas z cisz\u0105, kt\u00f3ra wybrzmiewa jeszcze d\u0142ugo po ko\u0144cowych napisach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" D\u017awi\u0119ki. Otaczaj\u0105 nas ca\u0142y czas. Z istnienia wi\u0119kszo\u015bci nawet nie zdajemy sobie sprawy. Inne dostrzegamy jedynie, kiedy si\u0119 skupimy. Dzisiaj | jeszcze nachalniej otaczaj\u0105 nas z ka\u017cdej strony. Muzyka, audiobooki, podcasty, filmiki, tutoriale towarzysz\u0105 nam prawie wsz\u0119dzie, a s\u0142uchawki nam to u\u0142atwiaj\u0105. Jak brzmi cisza? Czy potrafimy j\u0105 doceni\u0107 i pokocha\u0107? Szczeg\u00f3lnie kiedy \u015bwidruje w uszach.<\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":983,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[73,75],"tags":[],"class_list":["post-982","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-news","category-recenzje-news"],"yoast_head":"\n